 |
|
| |
| Ei |
| 4 tot 6 eitjes per knop zijn terug te vinden en zitten goed verscholen in de eindknoppen. De eitjes zijn langovaal van vorm. |
| |
| Larve |
| Er zijn drie larvale stadia en één popstadium. De pootloze larven zijn 1 tot 1,5 mm lang. Hun kleur varieert van glanzend wit tot geel. Er kunnen meerdere larven per knop voorkomen. |
| |
| Pop |
| De kleur van de pop is in het begin van de ontwikkeling wit en wijzigt juist voor de ontluiking naar bruin. |
| |
| Adult |
| De muggen zijn 3 tot 4 mm groot en zijn geel van kleur met donkergrijze dwarsbanden. De antennen zijn vrij lang en parelsnoervormig. Vrouwtjes hebben een meer uitgebouwd achterlijf dan de mannetjes, vaak gevuld met eitjes, en hun achterlijf eindigt in een lange uitstulpbare legbuis. |
|
|
| De beukentopgalmug is monofaag en tast vooral (jonge) Fagus planten aan. De adulten voeden zich niet. Het schadebeeld wordt veroorzaakt door de voedingsactiviteiten van de larven in de eindknoppen of de jonge blaadjes. Als de eileg in een vroeg ontwikkelingsstadium van de knop plaatsvindt, kan de knop gesloten blijven, verdorren en afsterven. Doordat de eindknop niet uitgroeit, gaat de plant een afwijkende groeivorm aannemen, namelijk vorming van zijdelingse scheuten waarvan één scheut verder doorgroeit. Als de eileg plaatsvindt in een later stadium van de knopontwikkeling wordt de bladontwikkeling belemmerd en ontstaan er kleine, misvormde blaadjes die vaak gekromd zijn. Ook necrotische vlekken kunnen voorkomen. De schadedrempel van beuk voor een aantasting door deze galmuggen is laag, enkele larven in de groeipunten veroorzaken reeds vergroeiingen. Deze galmug is vooral te vrezen in de kwekerij met jonge planten. Bij reeds aangeplante bomen wordt de schade als niet ernstig beschouwd. Ook de larven van de galmug Dasineura fagicola kunnen een gelijkaardig schadebeeld veroorzaken. Beide galmuggen kunnen samen voorkomen. Het schadebeeld dat deze galmuggen veroorzaken kan ook verward worden met kopergebrek waarbij ook de eindknop niet doorgroeit en meerdere zijscheuten ontstaan die, in tegenstelling tot een aantasting van de galmug, niet verder doorgroeien waardoor een meer bossige groei ontstaat. |
|
|
| De beukentopgalmug overwintert als pop in de grond. Eind mei, begin juni komen de eerste volwassen muggen uit de pop tevoorschijn. Na de paring leggen de wijfjes de eitjes met behulp van de legbuis in de knoppen. Larven zijn begin juli waarneembaar en ontwikkelen zich in de groeiknoppen en de jonge blaadjes. Na drie tot vier weken vallen de volgroeide larven op de grond en verpoppen in de bodem (dit in tegenstelling tot andere galmuggen zoals de eikentop-, buxus- en gleditsiagalmug die in het blad verpoppen). Het popstadium duurt vier à zes dagen. Adulten van de volgende generaties zijn actief tot eind augustus. Volgens de literatuur komen er twee tot vier generaties per jaar voor. |
|
|
Er kan een eerste maal behandeld worden bij het verschijnen van de eerste generatie muggen. Het tijdstip van deze eerste vlucht kan bepaald worden met behulp van vangbakken of -platen. De tijdstippen van de volgende vluchten zijn echter minder nauwkeurig te bepalen daar de generaties door elkaar voorkomen.
Tijdens de zomerperiode kunnen ook behandelingen uitgevoerd worden tegen jonge larven. Door hun verborgen levenswijze zijn ze het best te bestrijden met een systemisch insecticide. De larven kunnen het best waargenomen worden door de bladeren van jonge groeipunten open te vouwen en te bekijken met een loepe.
Daar de galmug vooral schade aanricht tijdens de opkweek, moet enkel behandeld worden in kwekerijen. Oudere bomen of hagen dienen niet behandeld te worden. |
|
|